Każdy z nas posiada w swoim życiu określone cele, do których dąży. Ich rodzaj i poziom uzależnione są od indywidualnych zdolności, woli i potrzeb, a także od licznych uwarunkowań środowiskowych takich jak: pochodzenie społeczne, terytorialne oraz okres dziejowy, w którym żyjemy. Nieustanny rozwój cywilizacyjny powoduje, że człowiek stawia sobie coraz to nowe wyzwania. Uparcie dąży do podnoszenia swojego standardu życia. Owa potrzeba realizacji zamierzonych celów, była od dawien dawna w polu zainteresowań wielu dyscyplin naukowych takich jak: filozofia, psychologia, socjologia, pedagogika. Choć różnie definiowana, odzwierciedla swój sens w fundamentalnym pytaniu - co stanowi siłę napędową ludzkiego działania?

Zachodzące w ostatnich latach przemiany, zwłaszcza systemu gospodarczego i związana z tym restrukturyzacja i prywatyzacja przedsiębiorstw, ciągle utrzymujący się wysoki poziom bezrobocia, wymuszają konieczność innego spojrzenia na problemy przygotowania społeczeństwa do czynnego udziału w życiu zawodowym.

Wydarzenia ostatnich lat i towarzyszące im przemiany na świecie pozwalają zaobserwować zmianę pozycji kobiet w większości społeczeństw. Kobiety stały się wykształcone, gotowe do podejmowania pracy i uczestniczenia w szeroko rozumianym życiu publicznym. Ich determinację najlepiej obrazuje fakt iż, przeważającą częścią społeczeństwa legitymującą się wykształceniem wyższym, stanowią właśnie kobiety. Optymistyczny kierunek zmian nie przyniósł jednak wymiernych rezultatów, co do aktywności zawodowej kobiet. Jak pokazują analizy badań rynku pracy kobiety zajmują najczęściej stanowiska gorzej płatne, często naznaczone niższym prestiżem społecznym. Nie jest to jednak tendencja jedynie polskiego rynku racy.

Podstawowe reguły  obowiązujące na współczesnym rynku pracy pewnie wielu z nas się nie podobają. Wielu z nas jest głęboko przekonanych, że każdy powinien mieć pewną pracę i zarabiać tyle, żeby mu wystarczało na godne życie. Jeśli by to było możliwe, rzeczywiście byłoby nam znacznie łatwiej. Ale niestety tak nie jest. Musimy nauczyć się działać w warunkach silnej konkurencji. Im szybciej zaakceptujemy obowiązujące reguły gry, tym szybciej przestaniemy przegrywać.

Problematyka poradnictwa zawodowego zyskuje coraz bardziej na znaczeniu. W społeczeństwie wiedzy, komunikacji sieciowej i związanych z nią  przemian, a przede wszystkim w obliczu wielkiego problemu, jakim jest bezrobocie, poradnictwo zawodowe odgrywa bardzo istotną rolę. Z jednej strony wspomaga szanse na uzyskanie zatrudnienia, z drugiej przyczynia się do podejmowania bardziej świadomych decyzji w aspekcie jednostkowym i społecznym. Jego rola nie kończy się wraz z podjęciem pracy zawodowej przez młodzież, ale trwa przez całe życie. Przyczynia się do właściwego odnalezienia się w świecie pracy.

Na sytuację rynku pracy w powiecie kętrzyńskim oraz mrągowskim ma wpływ wiele czynników. Nie tylko tempo rozwoju gospodarki i przybywanie nowych miejsc pracy, które jest zbyt małe by wchłonąć większą część rejestrowanego bezrobocia, ale również struktura zawodowa samych bezrobotnych. Niedopasowanie posiadanego zawodu do potrzeb pracodawców, nieracjonalny system kształcenia, często ukierunkowany na zaspokajanie chwilowej „mody” na poszczególne zawody niż na rzeczywiste zapotrzebowanie rynku pracy, mało zróżnicowana oferta szkoleniowa – to tylko niektóre z przyczyn determinujących bezrobocie w powiatach kętrzyńskim i mrągowskim. Nie bez znaczenia jest również geograficzne położenie obydwu powiatów, które nie sprzyja mobilności zawodowej z uwagi na duży dystans dzielący te powiaty od dużych miast.

A. Sen w swej książce pt. „Rozwój i wolność” pisał „(...) może nie być formalnego zakazu, a jednak kobiety wychowane zgodnie z tradycyjnymi wartościami, będą się bały zrywać z nimi i szokować innych. Dlatego ugną się przed tym, co funkcjonuje jako normalne czy właściwe”.  Cytat ten pozwala zwrócić uwagę na kwestie wyborów zawodowych kobiet. „Tradycyjna, stereotypowa wizja roli kobiety lokuje ją w sferze prywatnej i właśnie kobietę czyni osobą odpowiedzialną za wypełnianie obowiązków domowych i opiekuńczych. Kobiety - przez całe soje życie - mają obowiązek troszczenia się i sprawowania opieki nad pozostałymi członkami rodziny: dziećmi, mężami, osobami starszymi i niepełnosprawnymi. To one głównie wykonują takie czynności jak: gotowanie, pranie, prasowanie, zmywanie, sprzątanie”.